இருவருக்கும்
பொதுவான நினைவுகளை
அடிக்கடி புரட்டிப் பார்க்கிறேன்...
நெகிழ்ச்சி
கண்ணீர்
இளநகை
பிரமிப்பு
மாறி மாறி
அணிவகுக்கின்றன...
புரட்ட புரட்ட
நினைவுகளோ
பொலிவையே
பெறுகின்றன...
ஒரே ஒரு வருத்தம்...
அதில்
உன் விரல் தடத்தை
கண்டறியும் வழி
மட்டும் தெரியவில்லை..
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக
குறிப்பு: இந்த வலைப்பதிவின் உறுப்பினர் மட்டுமே ஒரு கருத்துரையை வெளியிடக்கூடும்.