வெள்ளி, 18 மே, 2018

நடிகையர் திலகம்


சாவித்ரியின் வாழ்க்கையை தெரிந்து கொள்ளும் ஆவல் , சாவித்ரியாக வாழ்ந்திருக்கிறார் என்று பேசப்பட்ட கீர்த்தி சுரேஷின் நடிப்பை பார்க்கும் ஆவல் மற்றும் கீர்த்தியின் நடிப்போடு, படத்தின் தரமும் நன்றாக இருப்பதாக எழுந்த விமர்சனத்தால் பெற்றோரை அழைத்து செல்ல வேண்டும் என்று எழுந்த உந்துதல் ஆகியவையே இப்படத்தை பார்க்கப் போனதற்கு காரணங்கள்..
ஏற்கனவே சாவித்ரியின் வாழ்க்கையில் நடந்த சம்பவங்கள் என சிலவற்றை வாசித்திருந்த காரணத்தால் இப்படம் பார்க்கும்போது , வாசித்ததும் நினைவில் தோன்றி , படத்தோடு ஒன்றி போக செய்யுமா என்ற சந்தேகம் செல்வதற்கு முன் இருந்தது..
வரிசையில் நின்று கொண்டிருக்கும்போது எனக்கு முன்பிருந்த பெரியவர் , "சாவித்ரி-யோட வாழ்க்கை வரலாறை பார்க்க வந்துருக்கோம் " என போனில் யாரிடமோ சொல்லிக் கொண்டிருந்ததே சாவித்ரி என்ற நடிகைக்குள்ள ஈர்ப்பு சக்தியை கூறியது..
ஆரம்ப காட்சியில் எழுந்த சோகம் , அதற்கடுத்த காட்சிகளில் இருந்து ஆர்வம், சிரிப்பு, ரசனை, பிரமிப்பு, கண்ணீர் என பல உணர்ச்சிகளை ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்தின் மூலமும் இப்படம் தந்து கொண்டிருந்தது..
கீர்த்தி சுரேஷ்.. படம் வெளிவருவதற்கு முன் எவ்வளவு விமர்சனங்கள்.. வந்த பின் எவ்வளவு பாராட்டுகள்.. ஆரம்ப காட்சிகளில் அவரின் நடிப்பை சாவித்ரியோடு ஒப்பிட்டு பார்க்க இயலவில்லை(அதாவது உருவ வேற்றுமை) ஆனால் பிற்பாதியில் சாவித்ரியின் பிம்பமே தெரிகிறது.. ஒரு இடத்தில் கூட குறை கூற முடியாதபடி நடிப்பு அவ்வளவு அற்புதம்..
அதிலும் மாயாபஜார் சினிமா காட்சி மிக ,மிக ரசிக்க வைக்கிறது.. ஆனால் இந்த காட்சி உட்பட பல பழைய சினிமா காட்சிகள் (மலர்ந்தும் மலராத, மிஸ்ஸியம்மா பாடல் தவிர ) தமிழில் இருந்திருந்தால் தமிழ் ரசிகர்களை இன்னும் அதிகமாக ஈர்த்திருக்கும்..
ஆரம்ப காட்சிகளில் தெலுங்கில் பேசுவது இயல்பை உணர்த்துவதால் அது குறையாகவே தெரியவில்லை.. ஆனால் பழைய சினிமா காட்சிகளில் எல்லாம் இதை தவிர்த்திருக்கலாம் .. ஏனெனில் தமிழில் அவர் நடிப்பை சொல்ல பல படங்கள் இருக்கின்றன.. அங்கு போலவே இங்கும் நடிகையர்களில் நடிப்புக்கு இலக்கணம் இவர் ஒருவரே...
எனவே தெலுங்கில் இந்த படத்தை எடுத்திருந்தாலும் தமிழ் சினிமாவுக்கு மட்டுமாவது அந்த காட்சிகளை தமிழில் எடுத்து இணைத்திருக்கலாம்.. ஏனெனில் மற்ற தெலுங்கு பட காட்சிகள் அர்த்தம் புரியாததால் கீர்த்தியின் நடிப்பை புரியாமல் ரசிக்கும் நிலைதான் இருக்கிறது.. அதுவே மலர்ந்து மலராத பாடல் காட்சி (அதிலும் இரு வரிகள்தான் ) ஒளிபரப்பாகும் கைத்தட்டல்கள் அரங்கை நிரப்பின..
துல்கர் சல்மான் நடிப்பும் அற்புதம்.. " நான் ஜெமினி போல இல்லை என்பதால் அவரை உள்வாங்கி நடிக்கவில்லை, அப்போதைய காலகட்டத்தில் தான் ஒரு நடிகராக அது போல இருந்தால் எப்படி இருப்பேனோ அப்படி நடித்திருக்கிறேன் " என ஒரு பேட்டியில் அவர் சொல்லியிருந்தார்.. சொல்லி இருந்தது போலவே, "காதல் , இயலாமை வெளிப்படுத்தும் பொறாமை, பொறாமை வெளிப்படுத்தும் கோபம்" என எல்லா காட்சிகளிலும் தன் திறமையை நிரூபித்திருக்கிறார்..
சமந்தா முதற்கொண்டு குழந்தை நட்சத்திரங்கள் வரை அனைவருமே நடிப்பு என காட்டாமல் நடித்திருக்கின்றனர்.. காட்சி அமைப்பு, அலங்காரம் , இடங்கள் என எல்லாமே 50 , 80 காலகட்டத்துக்கு கொண்டு செல்கின்றன..
படம் என்பதை தவிர்த்து, சாவித்ரியின் வாழ்க்கை எனப்பார்த்தால் திறமை, காதல் , பணம் , புகழ், ஏமாற்றம், தோல்வி, போதை பழக்கம், தான தர்மம், நம்பிக்கை துரோகம் , இழப்பு, நோய் என அனைத்தும் சூழ்ந்திருந்த ஒரு வாழ்க்கை.. இதில் முக்கிய சில சம்பவங்கள் விடப்பட்டிருக்குமோ , என்னவோ, ஆனால் இதில் சொல்லப்பட்டவை அனைத்தும் , இது அவரின் வாழ்க்கை கதை என பகிரப்பட்டிருப்பதால் உண்மையாகதான் இருக்கும்..
ஜெமினி கணேசனின் "மனைவியின் திறமையை ஊக்குவிக்கும் பாங்கு" முதற்கொண்டு சிலது பிளஸ் பாயிண்ட்களாகக் காட்டப்பட்டாலும் , ஒரே ஒரு பலவீனம் ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கையையே சுழற்றி அடித்ததை உணர முடிகிறது..
தெலுங்கு திரைக்கதை ஆசிரியர் ஒருவர் " நாம் சாவித்ரியை இங்கு கொண்டாடுவதை போலத்தான் தமிழர்களும் கொண்டாடுகிறார்கள், ஆனால் அவர்களே அவரை இழிவாகவும் பேசுகிறார்கள்.. ஆனால் ஜெமினி கணேசனை பற்றி மட்டும் அங்கு யாரும் குறை கூறுவது இல்லை , ஏனெனில் அவர் காதல் மன்னன் " என இப்படி குறிப்பிட்டு இருந்தார் .. அதனால்தானோ என்னவோ தமிழ் திரை வரலாற்றில் நடிகையரில் திலகமாக ஜொலித்தவரை பற்றி , ஒரு தமிழ் இயக்குனர் கூட படம் எடுக்க முன் வரவில்லை போல.. எது எப்படியோ, இங்கிருந்து புறப்படாத ஒரு வாழ்க்கை வரலாற்று பதிவு ஆந்திராவிலிருந்து இங்குள்ளவர்கள் மனதில் பதிய வைக்கப்பட்டிருக்கிறது..
படம் தொடங்கி மூன்று மணி நேரம் இலகுவாக கடந்திருந்தது .. முழு நாள் இப்படத்தை நகர்த்தியிருந்தாலும், இடத்தை விட்டு நகராமல் பார்க்கும் அளவுக்கு படத்தினுள் சுவாரசியம் இருந்தது.. இன்னும் சாவித்ரியின் வாழ்க்கையை , கீர்த்தி சுரேஷின் நடிப்பின் மூலம் நீட்டியிருக்கலாமோ என தோன்றியது..அந்த அளவுக்கு கீர்த்தியின் நடிப்பும் , சாவித்ரி என்ற ஆளுமையை போலவே ஈர்த்திருந்தது.. அப்படத்தின் தாக்கம் வீடு வந்து சேந்த பின்னும் தொடர்கிறது..
ஆக மொத்தம் , சாவித்திரியின் நடிப்பு நடிக்க வருபவர்கள் பலருக்கு நடிப்பை சொல்லி தருவது போல , அவரின் வாழ்க்கை பலரின் வாழ்க்கைக்கு படிப்பினையாக இருக்கும்...

- 14.5.2018

வெள்ளி, 27 ஏப்ரல், 2018

புளியமரம்


விடுமுறையில் உறவுகள்
கூடும் நாட்களில்
எங்களின் பாதி பொழுதுகளை
குத்தகைக்கு எடுத்துக்கொள்வது
அப்புளியமரம்தான்....

கண்ணாமூச்சி ஊஞ்சல்
பல்லாங்குழி என அனைத்தையும்
களைப்பின்றி விளையாட
நிழல் பரப்பி காவல் இருக்கும்....

எங்களின் சிறுவயது
சமையல் ஆசையை
இலை காய் கொட்டை சுள்ளி 
தந்து பூர்த்தி செய்ததும்
அம்மரம்தான்....

அந்த விளையாட்டுக்களை
தவறவிட வேண்டிய
வயது வந்த பின்
அங்கு செல்லும் நாளெல்லாம்
அதன் குதூகலத்தைத் தேடி
தோற்றுப் போவேன்....

இப்போதுள்ள பிள்ளைகளின்
வாசத்தைக் கூட அம்மரம்
நுகராததை அதன்  கீழ்
குவிந்திருக்கும் சருகுகளே 
நிரூபணமாக்கின....

எதுவும் மாற்றம் செய்ய இயலா
சூழல் உணர்ந்து
நினைவுகளாகி விட்ட
பழைய நிகழ்வுகளை
அசைபோட்டபடி
நின்றிருக்கும் அம்மரத்திடம்
 நானும் சிறிது கேட்டு வாங்கி
இளைப்பாறி விட்டு
திரும்புவேன் ஏக்கத்துடன்....

வியாழன், 26 ஏப்ரல், 2018

நேசம்



நேசத்தை சுமந்தபடி
கூவிக்கூவி 
விற்றுக்கொண்டிருந்தேன்...

பதிலுக்கு எதிர்பார்த்தது 
நேசம்தான் எனினும் 
கிடைத்ததென்னவோ 
துரோகங்களும் ஏமாற்றங்களும்... 

இருப்பினும் வாங்கிய பலர் 
கொடுத்த வலியை விட 
வலி தருவது 
வாங்கவே யோசிக்கும் 
சிலரின் வெளித்தெரியா 
எண்ணப் பார்வைகள்தாம்... 

என்னைக் குறித்த 
அவர்களின் கணிப்பில் 
அளவுகோல் இருக்கலாம் 

ஆனால் படரத்துடிக்கும் 
நேசத்துக்கேது அளவுகோல்.. 

இதோ இப்போதும் 
அளவில்லா நேசத்தை 
சுமந்தபடி 
கூவிக்கொண்டே இருக்கிறேன்...

மன்னிப்பு




நினைவுகளும் செயல்களும்
நெருக்கமான சமயத்தில்
கடக்கும் உன் நினைவு 
ஒரு தும்பியின் வேகம் போல்
மிக துரிதமாக கடந்து விடுகிறது..

நினைவுகள் மட்டும் அணிவகுக்கும் 

நித்திரைக்கு முன்னான நேரங்களில்
மிளிரும் உன் நினைவோ
இறக்கி வைக்காத பாரத்தை
நினைவூட்டி வதைக்கிறது...

பாரத்தை இறக்க அந்த வார்த்தையை
எடுத்து கனவினுள் வருவாயா என 

அக்கணங்களில் வேண்டுதலோடு 
உறக்கத்தினுள் நுழைகிறேன்...

என் உயிர் நிரப்பும்
ஒரு ஒற்றை சொல்லுக்காக
நீ நினைவை நிரப்பும்
நாளெல்லாம் யாசிக்கிறேன்..

அப்போது கேட்க தவறியதை
இப்போது கேட்க
காலமும் இடம் தரவில்லை
காலனும் இடம் தரவில்லை...

காலத்தில் கேட்கா மன்னிப்பு
காலம் முழுவதும் அழ வைக்கும்
என்று காலம் கடந்துணர்ந்து
என்ன பயன்..
புரிகிறது...

இருந்தும் நீ நினைவில் வந்தால்
சூழ்நிலை இழுப்பது
கனவில் வந்தால்
நீயாய் வருவது
என்ற என் எண்ணம்
பொய்த்து போகா வண்ணம்
கனவில் வந்து தந்து விட்டு போ
என் உயிர் தேடும் அந்த வார்த்தையை....

நிற மாற்றம்

காலை நேர பரபரப்பை
சுமந்து பேருந்துக்குள்
ஏறிக்கொண்டிருந்த பெண்களில்
ஒருத்தியை பார்த்ததும்
மனதில் மகிழ்ச்சி
சம்மணமிட்டுக்கொண்டது....

பள்ளியில் உடன் படித்தவள்
ஆறேழு வருட இடைவெளியில்
தோற்றம் உடை எல்லாவற்றிலும்
நவநாகரிகத்திற்கு மாறியிருந்தாள்....

நெரிசலுக்குள்ளே பார்வையை விட்டு
பின்பக்கம் நின்றிருந்த
அவள் பார்வையின்
ஆனந்த அதிர்ச்சியை உள்வாங்க
அவளை அடிக்கொருமுறை
திரும்பி பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்....

கம்பியை பிடிக்கவே
சிரமப்படுத்திய கூட்டம்
அவளை பார்க்க விடாமலும்
சிரமப்படுத்தியது....

ஐந்தாறு நிறுத்தங்களுக்குப் பின்
குறைந்த கூட்ட இடைவெளியில்
சில நொடிகள் அவள் என்னை
உற்றுப்பார்த்தது அவள் நினைவு
என்னை அடையாளம்
கண்டதை உணர்த்தியது....

என்னிடமிருந்து கிளம்பிய
புன்னகை அவள் பார்க்காதது
போல் ஜன்னல் வழி
பார்வையை திருப்பியதும்
தன்னையும் திருப்பிக் கொண்டது....

அடுத்து வந்த நிறுத்தத்தில்
இறங்கிய அவள்
மாற்று எண்ணங்கள்
சுமத்தப்பட்டு வேறோருவளாக
சென்று கொண்டிருந்தாள்....

பால்ய கால தெருக்கள்


பால்ய காலத்தில்
புழங்கிய தெருக்கள்
பால்யத்தை போலவே 
தொலைவில் இருக்கின்றன
நடக்க நடக்க
நீண்டிருந்த தெருக்கள்
இப்போது 20 எட்டில்
முடிந்து விடுகின்றன
கால மாற்றம் தந்த
பொருளாதார ஏற்றம்
சிறு வீடுகளையும்
மாளிகைகளாக்கி விட்டிருக்கிறது
அங்கு குடியிருக்கும்
நம்மை அறிந்த
மிஞ்சியோரின் கண்களில்
நம் உடல் வளர்ச்சி
ஆச்சரியத்தை தெளிக்கிறது
நம் தற்போதைய உருவத்திற்கு
அவர்களின் வார்த்தைகள்
நம் தாய் அல்லது தந்தையை
பொறுப்பாக்குகின்றன
சிறுவயதில் நம்மை
தூக்கி விளையாடிய
அப்போதைய சிறுமியரெல்லாம்
தத்தம் பிள்ளைகளை
இடுப்பில் வைத்து
நலம் விசாரிக்கின்றனர்
நம் அம்மாக்களுடன்
பேசித்திரிந்த
அம்மாவின் சிநேகிதிகளோ
நம் சிறுவயது
சேட்டைகளின் பட்டியல்
கூறி வெட்கப்படுத்துகின்றனர்
அம்மாவிடமும் பதில் இல்லாத
நினைவில் நிழலாக நிற்கும்
பவுடர் பூசி பொட்டு வைத்து
தந்த உருவத்தையும்
கடைக்கு கூட்டி சென்று
தேன்மிட்டாயோடு அன்பையும்
ஊட்டிய உருவத்தையும்
வெளிச்சத்திற்கு காட்டும்
கேள்வியை மட்டும்
யாரிடம் கேட்பதென
தெரியவில்லை
ஒவ்வொரு முறை அங்கு
சென்று திரும்பும்போதும்
இக்கேள்விகளுக்கான
பதில்களும் அங்கேயே
தங்கி விடுகின்றன...

மௌனப் பார்வை.

விலக்கவேண்டும் என்ற
உன் எண்ணத்தை அறிந்து
காரணம் கேட்டபோது
ஆமோதிப்பும் மறுப்பும்
இல்லாமல் மெளனமாக 
உண்மை என உணர்த்தினாய்....
இருள் தன் பணியை
தொடங்கிய நேரத்தில்
உன் மனம் எண்ணியவாறே
எவ்வித வார்த்தை தாக்குதலும்
இல்லாமல் முடிந்து போனது
எனக்கு மனநிறைவை மட்டுமே
தந்திருந்த நம் நட்புறவு...
அதன் பின்னும் கிளர்ந்தெழுந்த
ஆர்ப்பரிக்கும் ஆசையால்
எதிர்பார்த்திருந்த உன் தொலைபேசி
அழைப்பு என் அலைபேசியில்
மின்னவேயில்லை...
என் செய்கையில் தவறில்லாத
காரணங்களை அறிந்து கொள்ள
தொடங்கிய கணம் முதல்
கவலை இலட்சியங்களாக
பரிணமிக்க ஆரம்பித்திருந்தன....
மதிக்காத அன்பு
தேவையில்லையென என்னாலும்
துண்டித்து விட்ட உறவு துண்டித்தே
இருக்கட்டும் என உன்னாலும்
இருவரின் தொலைபேசி
எண்களும் மாற்றப்பட்டன ....
விரும்பி நேசித்த இதயம்
வெறுக்கவிடாது
உணர்ந்து உன் தொடர்பை
தேடியபோது
சிரமம் இல்லாமல்
கிடைத்தும் போனது...
பழையதை மறந்து பேச
மனம் முட்டும் நேரங்களில்
செல்லும் வார்த்தைகள்
காயப்படுமோ என்ற அச்சத்திலேயே
அதை தட்டிக்கொடுத்து
முடக்கி வைக்கிறேன்....
பேசும் வாத்தைகளால்
நட்பு உயிர் பெறலாம்
மறுபிறப்பு எடுக்கும் நட்போ
பழைய காயங்கள்
தந்து விட்டு சென்ற
லட்சியங்களைக் காற்றோடு
கரைத்து விடுமே....
லட்சியங்கள் வெற்றிகளாகும்
நாள் வரை
குறிக்கோளை மழுங்கவிடாமல்
இப்படியே தொடரும்
என் மௌனப் பார்வை....