பால்ய கால தெருக்கள்

பால்ய காலத்தில்
புழங்கிய தெருக்கள்
பால்யத்தை போலவே 
தொலைவில் இருக்கின்றன

நடக்க நடக்க
நீண்டிருந்த தெருக்கள்
இப்போது 20 எட்டில்
முடிந்து விடுகின்றன

கால மாற்றம் தந்த
பொருளாதார ஏற்றம்
சிறு வீடுகளையும்
மாளிகைகளாக்கி விட்டிருக்கிறது

அங்கு குடியிருக்கும்
நம்மை அறிந்த
மிஞ்சியோரின் கண்களில்
நம் உடல் வளர்ச்சி
ஆச்சரியத்தை தெளிக்கிறது

நம் தற்போதைய உருவத்திற்கு
அவர்களின் வார்த்தைகள்
நம் தாய் அல்லது தந்தையை
பொறுப்பாக்குகின்றன

சிறுவயதில் நம்மை
தூக்கி விளையாடிய
அப்போதைய சிறுமியரெல்லாம்
தத்தம் பிள்ளைகளை
இடுப்பில் வைத்து
நலம் விசாரிக்கின்றனர்

நம் அம்மாக்களுடன்
பேசித்திரிந்த
அம்மாவின் சிநேகிதிகளோ
நம் சிறுவயது
சேட்டைகளின் பட்டியல்
கூறி வெட்கப்படுத்துகின்றனர்

அம்மாவிடமும் பதில் இல்லாத
நினைவில் நிழலாக நிற்கும்
பவுடர் பூசி பொட்டு வைத்து
தந்த உருவத்தையும்
கடைக்கு கூட்டி சென்று
தேன்மிட்டாயோடு அன்பையும்
ஊட்டிய உருவத்தையும்
வெளிச்சத்திற்கு காட்டும்
கேள்வியை மட்டும்
யாரிடம் கேட்பதென
தெரியவில்லை

ஒவ்வொரு முறை அங்கு
சென்று திரும்பும்போதும்
இக்கேள்விகளுக்கான
பதில்களும் அங்கேயே
தங்கி விடுகின்றன...